حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي قُدَامَةَ، - وَهُوَ الْحَارِثُ بْنُ عُبَيْدٍ - عَنْ أَبِي، عِمْرَانَ الْجَوْنِيِّ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ لِلْمُؤْمِنِ فِي الْجَنَّةِ لَخَيْمَةً مِنْ لُؤْلُؤَةٍ وَاحِدَةٍ مُجَوَّفَةٍ طُولُهَا سِتُّونَ مِيلاً لِلْمُؤْمِنِ فِيهَا أَهْلُونَ يَطُوفُ عَلَيْهِمُ الْمُؤْمِنُ فَلاَ يَرَى بَعْضُهُمْ بَعْضًا " .
Бизга Саъид ибн Мансур Абу Қудомадан — у Ҳорис ибн Убайд — у Абу Имрон Жавнийдан, у Абу Бакр ибн Абдуллаҳ ибн Қайсдан, у отасидан, у Набийдан (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ривоят қилди: «Албатта мўмин учун Жаннатда битта ўйиб ишланган марвариддан бўлган чодир бордир, унинг узунлиги олтмиш мил. Мўмин учун унда аҳллар бор, мўмин уларни айланиб чиқади, аммо улар бир-бирларини кўрмайдилар».