حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِذَا مَاتَ الرَّجُلُ عُرِضَ عَلَيْهِ مَقْعَدُهُ بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ إِنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَالْجَنَّةُ وَإِنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَالنَّارُ " . قَالَ " ثُمَّ يُقَالُ هَذَا مَقْعَدُكَ الَّذِي تُبْعَثُ إِلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
Бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ хабар берди, бизга Маъмар аз-Зуҳрийъдан, у Солимъдан, у ибн Умардан хабар берди, у айтди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Киши вафот этганида, унга эртаю кеч ўрни кўрсатиб турилади: агар жаннат аҳлидан бўлса, жаннат; агар дўзах аҳлидан бўлса, дўзах.» Дедилар: «Сўнгра: ‹Мана бу Қиёмат куни тиргизиб юбориладиган ўрнинг› дейилади.»