حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، عَنْ أَبِي حَيَّانَ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ حَفِظْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَدِيثًا لَمْ أَنْسَهُ بَعْدُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ أَوَّلَ الآيَاتِ خُرُوجًا طُلُوعُ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا وَخُرُوجُ الدَّابَّةِ عَلَى النَّاسِ ضُحًى وَأَيُّهُمَا مَا كَانَتْ قَبْلَ صَاحِبَتِهَا فَالأُخْرَى عَلَى إِثْرِهَا قَرِيبًا " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Бишр Абу Ҳайёндан, у Абу Зуръадан, у Абдуллаҳ ибн Амрдан ривоят қилди. У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан бир ҳадисни ёдлаб олдим, уни кейин ҳам унутмадим. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай деяётганларини эшитдим: «Биринчи чиқадиган аломатлар қуёшнинг ғарбдан чиқиши ва доббанинг (жонзотнинг) одамлар олдига чошт вақтида чиқишидир. Бу иккисидан қайси бири ўртоғидан олдин бўлса, иккинчиси унга жуда яқин, кетидан келади».