وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ، سَالِمٍ قَالَ سَمِعْتُ يَعْقُوبَ بْنَ عَاصِمِ بْنِ عُرْوَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَجُلاً، قَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو إِنَّكَ تَقُولُ إِنَّ السَّاعَةَ تَقُومُ إِلَى كَذَا وَكَذَا فَقَالَ لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ لاَ أُحَدِّثَكُمْ بِشَىْءٍ إِنَّمَا قُلْتُ إِنَّكُمْ تَرَوْنَ بَعْدَ قَلِيلٍ أَمْرًا عَظِيمًا . فَكَانَ حَرِيقَ الْبَيْتِ - قَالَ شُعْبَةُ هَذَا أَوْ نَحْوَهُ - قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَخْرُجُ الدَّجَّالُ فِي أُمَّتِي " . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ حَدِيثِ مُعَاذٍ وَقَالَ فِي حَدِيثِهِ " فَلاَ يَبْقَى أَحَدٌ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ مِنْ إِيمَانٍ إِلاَّ قَبَضَتْهُ " . قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ بِهَذَا الْحَدِيثِ مَرَّاتٍ وَعَرَضْتُهُ عَلَيْهِ .
Менга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба Нуъмон ибн Солимдан ривоят қилди. У деди: Яъқуб ибн Осим ибн Урва ибн Масъудни эшитдим, у деди: Бир киши Абдуллаҳ ибн Амрга: «Сен ‹Соат (Қиёмат) шунча-шунча йилга қоим бўлади› дейсан» деганини эшитдим. У: «Мен сизларга ҳеч нарсани сўзламасликка қарор қилган эдим. Мен фақат: ‹Сизлар яқин орада буюк бир ишни кўрасизлар› деган эдим», деди. Бу Байтнинг ёниши эди. — Шуъба: «Шу ёки шунга ўхшаш» деди. — Абдуллаҳ ибн Амр деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Менинг умматимда Дажжол чиқади». Сўнг у ҳадисни Муъоз ҳадисига ўхшаш давом эттирди ва ўз ҳадисида: «Қалбида зарра миқдорича иймон бўлган бирор киши қолмайди, балки уни (шамол) қабз қилади» деди. Муҳаммад ибн Жаъфар: «Менга Шуъба бу ҳадисни бир неча бор ривоят қилди ва мен уни унга тақдим этдим (ўқиб бериб тасдиқлатиб олдим)» деди.