حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي أَيُّوبَ - قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو صَخْرٍ، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ كَانَ لاِبْنِ عُمَرَ صَدِيقٌ مِنْ أَهْلِ الشَّامِ يُكَاتِبُهُ فَكَتَبَ إِلَيْهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ إِنَّهُ بَلَغَنِي أَنَّكَ تَكَلَّمْتَ فِي شَىْءٍ مِنَ الْقَدَرِ فَإِيَّاكَ أَنْ تَكْتُبَ إِلَىَّ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّهُ سَيَكُونُ فِي أُمَّتِي أَقْوَامٌ يُكَذِّبُونَ بِالْقَدَرِ " .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, у деди: Бизга Абдуллаҳ ибн Язид ривоят қилди, у деди: Бизга Саъид — яъни ибн Абу Айюб — ривоят қилди, у деди: Менга Абу Сахр Нофиъдан хабар берди, у деди: Ибн Умарнинг Шом аҳлидан, у билан хат ёзишадиган бир дўсти бор эди. Абдуллаҳ ибн Умар унга ёзди: «Менга сен қадар ҳақида бир нарса гапиргансан деб етди. Бас, менга (бу ҳақда) ёзишдан сақлан, чунки мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг: ‹Албатта, менинг умматимда қадарни ёлғонга чиқарадиган қавмлар бўлади›, деганини эшитганман.»