حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ أَبِي حَيَّانَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، قَالَ جَاءَ نَفَرٌ إِلَى مَرْوَانَ بِالْمَدِينَةِ فَسَمِعُوهُ يُحَدِّثُ فِي الآيَاتِ أَنَّ أَوَّلَهَا الدَّجَّالُ قَالَ فَانْصَرَفْتُ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو فَحَدَّثْتُهُ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ لَمْ يَقُلْ شَيْئًا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ أَوَّلَ الآيَاتِ خُرُوجًا طُلُوعُ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا أَوِ الدَّابَّةُ عَلَى النَّاسِ ضُحًى فَأَيَّتُهُمَا كَانَتْ قَبْلَ صَاحِبَتِهَا فَالأُخْرَى عَلَى أَثَرِهَا " . قَالَ عَبْدُ اللَّهِ وَكَانَ يَقْرَأُ الْكُتُبَ وَأَظُنُّ أَوَّلَهُمَا خُرُوجًا طُلُوعُ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا .
Бизга Муъаммал ибн Ҳишом ривоят қилди, бизга Исмоил ривоят қилди, у Абу Ҳайён ат-Таймийдан, у Абу Зуръадан: У деди: Бир гуруҳ одам Мадинада Марвоннинг олдига келди ва унинг аломатлар ҳақида биринчиси Дажжол деб сўзлаётганини эшитди. У деди: Мен Абдуллаҳ ибн Амрнинг олдига қайтдим ва унга буни сўзлаб бердим. Абдуллаҳ: ‹У ҳеч нима демабди. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганларини эшитганман: ‹Албатта, аломатларнинг биринчи чиқадигани қуёшнинг ғарбдан чиқиши ёки кундузи чошт пайтида одамларнинг олдига Даббанинг (чиқиши)дир. Улардан қайси бири иккинчисидан олдин бўлса, бошқаси унинг ортидан (келаверади)›› деди. Абдуллаҳ деди: У (Абдуллаҳ ибн Амр) китобларни ўқир эди ва мен уларнинг биринчи чиқадигани қуёшнинг ғарбдан чиқиши деб гумон қиламан.