وَحَدَّثَنِيهِ أَحْمَدُ الدَّارِمِيُّ، حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ عَدِيٍّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ - عَنْ رَوْحِ بْنِ الْقَاسِمِ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ بْنُ مُوسَى، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَقَالَ أَفَأَحُلُّهُ فَأَغْسِلُهُ مِنَ الْجَنَابَةِ . وَلَمْ يَذْكُرِ الْحَيْضَةَ .
Айюб ибн Мусо шу иснод билан (ривоят қилди) ва: "Уни ечиб, жанобатдан ювайми?" деди; ва ҳайзни зикр қилмади.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Муҳаммад ибнул Мусанно, Яҳёдан, у Исмоилдан: Менга Қайс, у Ибн Масъуддан (розияллаҳу анҳу) айтиб берди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан ғазот қилардик, бизнинг хотинларимиз йўқ эди. Биз: Эй Расулуллаҳ,…
. Буни Муҳаммад Ибн Уяйнадан (ривоят қилиб) мутобаъа қилди. Ибн Журайж: Мен Атога: У: То Мадинага келдик (дегача), дедими? дедим. У: Йўқ, деди.
Муҳаммад ибнул Мусанно, Яҳёдан, у Исмоилдан: Менга Қайс айтиб берди: У: Мен Хаббобнинг олдига келдим, у қорнидан етти марта доғлатган (кайй) эди. Мен унинг шундай деяётганини эшитдйм: Агар Набий соллаллаҳу…
Убай ибн Каъб Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ("Мени унутганим учун жазолама ва ишимда менга қийинчилик юклама" ояти ҳақида) эшитди: "Мусодан (бўлган) биринчиси унутиш эди" деди.
Ансорлардан бирига тегишли Мусайка (деган чўри) келиб: ‹Менинг хўжайиним мени фоҳишаликка мажбурламоқда› деди. Шунда бу ҳақда нозил бўлди: ‹Чўриларингизни фоҳишаликка мажбурламанглар›.
Менга Муҳаммад ибн Ваҳб хабар берди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Салама ривоят қилди, у деди: менга ибн Ишоқ, Айюб ибн Мусодан, у Атодан мурсал (суратда) ривоят қилди.