5424-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Таом китоби
حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ كُنَّا نَتَزَوَّدُ لُحُومَ الْهَدْىِ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْمَدِينَةِ. تَابَعَهُ مُحَمَّدٌ عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ. وَقَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ قُلْتُ لِعَطَاءٍ أَقَالَ حَتَّى جِئْنَا الْمَدِينَةَ قَالَ لاَ.
Абдуллаҳ ибн Муҳаммад, Суфёндан, у Амрдан, у Атодан, у Жобирдан ривоят қилади: У: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида ҳадя (қурбонлик) гўштларини Мадинагача (йўлга) озиқ қилар эдик, деди. Буни Муҳаммад Ибн Уяйнадан (ривоят қилиб) мутобаъа қилди. Ибн Журайж: Мен Атога: У: То Мадинага келдик (дегача), дедими? дедим. У: Йўқ, деди.