حَدَّثَنَا خَلاَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَابِسٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ أَنَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ تُؤْكَلَ لُحُومُ الأَضَاحِيِّ فَوْقَ ثَلاَثٍ قَالَتْ مَا فَعَلَهُ إِلاَّ فِي عَامٍ جَاعَ النَّاسُ فِيهِ، فَأَرَادَ أَنْ يُطْعِمَ الْغَنِيُّ الْفَقِيرَ، وَإِنْ كُنَّا لَنَرْفَعُ الْكُرَاعَ فَنَأْكُلُهُ بَعْدَ خَمْسَ عَشْرَةَ. قِيلَ مَا اضْطَرَّكُمْ إِلَيْهِ فَضَحِكَتْ قَالَتْ مَا شَبِعَ آلُ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم مِنْ خُبْزِ بُرٍّ مَأْدُومٍ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ حَتَّى لَحِقَ بِاللَّهِ. وَقَالَ ابْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَابِسٍ بِهَذَا.
Халлод ибн Яҳё, Суфёндан, у Абдураҳмон ибн Обисдан, у отасидан ривоят қилади: У: Мен Оишага: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам қурбонлик гўштларини уч (кун)дан ортиқ ейишдан қайтардиларми? дедим. У: Буни фақат одамлар оч қолган бир йилда қилдилар, бой камбағални таомлантиришни истадилар. Биз (қўйнинг) оёғини (кураъ)ни (сақлаб) кўтариб қўяр ва уни ўн беш (кун)дан кейин ер эдик, деди. Айтилди: Сизларни унга нима мажбур қилди (узоқ сақлашга)? У кулди ва: Муҳаммад соллаллаҳу алайҳи васаллам оиласи — то Аллаҳга рўбарў бўлгунча — ёғланган (қатиқли) буғдой нонидан уч кун тўймаган, деди. Ибн Касир: Бизга Суфён, у Абдураҳмон ибн Обисдан шуни айтиб берди, деди.