حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ ثَوْرِ بْنِ زَيْدٍ، الدِّيلِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْغَيْثِ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَافِلُ الْيَتِيمِ لَهُ أَوْ لِغَيْرِهِ أَنَا وَهُوَ كَهَاتَيْنِ فِي الْجَنَّةِ " . وَأَشَارَ مَالِكٌ بِالسَّبَّابَةِ وَالْوُسْطَى .
Менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Ишоқ ибн Ийсо ривоят қилди, бизга Молик Савр ибн Зайд ад-Дийлийдан ривоят қилди, у деди: Абул-Ғайсни Абу Ҳурайрадан ривоят қилиб сўзлаётганини эшитдим, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Етимга — ўзининг (етими)га ёки бошқасининг (етими)га — кафил (ҳомий) бўлган киши мен билан жаннатда мана бу иккитаси кабидир». Молик кўрсаткич ва ўрта бармоқ билан ишора қилди.