حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ أَمَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبْزَى أَنْ أَسْأَلَ ابْنَ عَبَّاسٍ، عَنْ هَاتَيْنِ الآيَتَيْنِ، { وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِيهَا} فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ لَمْ يَنْسَخْهَا شَىْءٌ . وَعَنْ هَذِهِ الآيَةِ { وَالَّذِينَ لاَ يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَلاَ يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ} قَالَ نَزَلَتْ فِي أَهْلِ الشِّرْكِ .
Бизга Муҳаммад ибн Мусанно ва Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилдилар, улар дедилар: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, у Мансурдан, у Саъид ибн Жубайрдан ривоят қилди, у деди: Абдурраҳмон ибн Абзо менга Ибн Аббосдан бу икки оят ҳақида сўрашни буюрди: ‹Ким бир мўминни қасддан ўлдирса, унинг жазоси жаҳаннам бўлиб, унда абадий қолади›. Шунда мен ундан сўрадим, у: «Уни ҳеч нарса насх қилмади», деди. Бу оят ҳақида: ‹Улар Аллаҳ билан бирга бошқа илоҳга ибодат қилмайдилар ва Аллаҳ ҳаром қилган жонни ҳақсиз ўлдирмайдилар›, (сўрадим,) у: «Бу мушриклар ҳақида нозил бўлди», деди.