وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ ابْنَةَ جَحْشٍ، كَانَتْ تُسْتَحَاضُ سَبْعَ سِنِينَ بِنَحْوِ حَدِيثِهِمْ .
Оиша (ривоят қилди): Жаҳшнинг қизи етти йил истиҳаза бўлар эди — уларнинг ҳадиси наҳвида (ривоят қилинди).
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Умм Ҳабиба бинти Жаҳш Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га келди — у етти йил истиҳаза бўлган эди — Амр ибн ал-Ҳорис ҳадиси мисли, унинг "қоннинг қизиллиги сувни қоплаганча" (деган) сўзигача; ва ундан…
. Умм Ҳабибага етти йил истиҳаза бўлди, шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга ғусл қилишни буюрди, у эса ҳар намоз учун ғусл қилар эди.
Ким етти йил (ажрини Аллаҳдан) умид қилиб азон айтса, унга дўзахдан нажот (барот) ёзилади, Агар Жобир ал-Жуъфий бўлмаганида, Куфа аҳли ҳадиссиз қолар эди; агар Ҳаммод бўлмаганида, Куфа аҳли фиқҳсиз қолар эди.