836-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ҳайз китоби
حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ صَخْرٍ الدَّارِمِيُّ، حَدَّثَنَا حَبَّانُ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّهُ قَالَ أُقِيمَتْ صَلاَةُ الْعِشَاءِ فَقَالَ رَجُلٌ لِي حَاجَةٌ . فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُنَاجِيهِ حَتَّى نَامَ الْقَوْمُ - أَوْ بَعْضُ الْقَوْمِ - ثُمَّ صَلَّوْا .
Анас айтди: Хуфтон намозига иқомат айтилди; бир киши: "Менинг бир ҳожатим бор" деди; бас Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) туриб, у билан сирлашди — то қавм — ёки қавмнинг баъзиси — ухлаб қолгунча; кейин улар намоз ўқидилар.