وَحَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، - وَهُوَ ابْنُ الْحَارِثِ - حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا، يَقُولُ كَانَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنَامُونَ ثُمَّ يُصَلُّونَ وَلاَ يَتَوَضَّئُونَ قَالَ قُلْتُ سَمِعْتَهُ مِنْ أَنَسٍ قَالَ إِي وَاللَّهِ .
Қатода айтди: Мен Анасни (шундай деб) айтаётган ҳолда эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ашоблари ухлар, кейин намоз ўқир, вузу қилмас эдилар. (Қатода:) Мен: "Буни Анасдан эшитдингми?" дедим. У: "Ҳа, валлаҳи" деди.