حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِهْرَانَ الرَّازِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنْ عَبْدَةَ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، كَانَ يَجْهَرُ بِهَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ يَقُولُ سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ تَبَارَكَ اسْمُكَ وَتَعَالَى جَدُّكَ وَلاَ إِلَهَ غَيْرُكَ . وَعَنْ قَتَادَةَ أَنَّهُ كَتَبَ إِلَيْهِ يُخْبِرُهُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّهُ حَدَّثَهُ قَالَ صَلَّيْتُ خَلْفَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ فَكَانُوا يَسْتَفْتِحُونَ بِـ { الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ} لاَ يَذْكُرُونَ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ فِي أَوَّلِ قِرَاءَةٍ وَلاَ فِي آخِرِهَا .
Абда (ривоят қилди): Умар ибн ал-Хаттоб шу калималарни (истифтоҳ) жаҳрий (овоз чиқариб) айтар эди: "Субҳанака-ллаҳумма ва биҳамдик, табарака-смук, ва таоло жаддук, ва ла илаҳа ғайрук". Қатода(дан): У унга (Абдага) ёзди ва унга Анас ибн Моликдан хабар бердики, у (Анас) унга ривоят қилди: "Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам), Абу Бакр, Умар ва Усмоннинг ортида намоз ўқидим; улар ‹Алҳамду лиллаҳи роббил-аламийн› билан (қироатни) бошлар, қироатнинг бошида ҳам, охирида ҳам ‹Бисмиллаҳир-роҳманир-роҳийм›ни зикр қилмас эдилар".