أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ فَقَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ فَانْتَهَيْتُ إِلَيْهِ وَهُوَ سَاجِدٌ وَقَدَمَاهُ مَنْصُوبَتَانِ وَهُوَ يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ وَبِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ وَبِكَ مِنْكَ لاَ أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ " .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Абда хабар берди, у деди: бизга Убайдуллаҳ ибн Умар, Муҳаммад ибн Яҳё ибн Ҳаббондан, у ал-Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан ривоят қилди, у деди: Бир кечаси мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни йўқотиб қўйдим, сўнг у кишининг олдиларига етиб бордим, ҳолбуки у сажда қилаётган, икки оёқлари тик турган ва: «Аллаҳумма, мен Ғазабингдан ризолигингга, жазойингдан афвингга ва Сендан Сенга паноҳ тилайман. Мен Сенга айтадиган ҳамду саноларни санаб тугата олмайман, Сен Ўзингни қандай мақтаган бўлсанг, шундайсан,» деяётган эдилар.