أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ، عَنْ أَبِي رِشْدِينَ، - وَهُوَ كُرَيْبٌ - عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ بِتُّ عِنْدَ خَالَتِي مَيْمُونَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ وَبَاتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِنْدَهَا فَرَأَيْتُهُ قَامَ لِحَاجَتِهِ فَأَتَى الْقِرْبَةَ فَحَلَّ شِنَاقَهَا ثُمَّ تَوَضَّأَ وُضُوءًا بَيْنَ الْوُضُوءَيْنِ ثُمَّ أَتَى فِرَاشَهُ فَنَامَ ثُمَّ قَامَ قَوْمَةً أُخْرَى فَأَتَى الْقِرْبَةَ فَحَلَّ شِنَاقَهَا ثُمَّ تَوَضَّأَ وُضُوءًا هُوَ الْوُضُوءُ ثُمَّ قَامَ يُصَلِّي وَكَانَ يَقُولُ فِي سُجُودِهِ " اللَّهُمَّ اجْعَلْ فِي قَلْبِي نُورًا وَاجْعَلْ فِي سَمْعِي نُورًا وَاجْعَلْ فِي بَصَرِي نُورًا وَاجْعَلْ مِنْ تَحْتِي نُورًا وَاجْعَلْ مِنْ فَوْقِي نُورًا وَعَنْ يَمِينِي نُورًا وَعَنْ يَسَارِي نُورًا وَاجْعَلْ أَمَامِي نُورًا وَاجْعَلْ خَلْفِي نُورًا وَأَعْظِمْ لِي نُورًا " . ثُمَّ نَامَ حَتَّى نَفَخَ فَأَتَاهُ بِلاَلٌ فَأَيْقَظَهُ لِلصَّلاَةِ .
Бизга Ҳаннод ибн ас-Сарий хабар берди, у Абул-Аҳвасдан, у Саид ибн Масруқдан, у Салама ибн Куҳайлдан, у Абу Ришдиндан — у Курайбдир — , у Ибн Аббосдан (ривоят қилдики), у деди: «Мен холам Маймуна бинти ал-Ҳориснинг олдида тунадим, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳам унинг ҳузурида тунадилар. Мен у зотни ҳожатлари учун турганларини кўрдим, сўнг сув мешига келдилар, унинг боғичини ечдилар, кейин икки таҳорат орасидаги (мўътадил) таҳорат қилдилар, сўнг ўринларига келиб ухладилар. Кейин яна бир бор турдилар, сув мешига келиб боғичини ечдилар, сўнг (мукаммал) таҳорат қилдилар, кейин намозга турдилар ва саждаларида: «Эй Аллаҳ, қалбимга нур ато эт, қулоғимга нур ато эт, кўзимга нур ато эт, остимга нур ато эт, устимга нур ато эт, ўнг томонимга нур (ато эт), чап томонимга нур (ато эт), олдимга нур ато эт, ортимга нур ато эт ва мен учун нурни улуғ қилгин,» дердилар. Сўнг хуррак отгунча ухладилар, кейин Билол келиб у зотни намоз учун уйғотди.»