أَخْبَرَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، وَسَوَّارُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَوَّارٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَعَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهُمَا صَلَّيَا خَلْفَ أَبِي هُرَيْرَةَ - رضى الله عنه - فَلَمَّا رَكَعَ كَبَّرَ فَلَمَّا رَفَعَ رَأْسَهُ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ ثُمَّ سَجَدَ وَكَبَّرَ وَرَفَعَ رَأْسَهُ وَكَبَّرَ ثُمَّ كَبَّرَ حِينَ قَامَ مِنَ الرَّكْعَةِ ثُمَّ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لأَقْرَبُكُمْ شَبَهًا بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا زَالَتْ هَذِهِ صَلاَتُهُ حَتَّى فَارَقَ الدُّنْيَا . وَاللَّفْظُ لِسَوَّارٍ .
Бизга Наср ибн Али ва Саввор ибн Абдуллаҳ ибн Саввор хабар берди, улар деди: бизга Абдул-Аъло, Маъмардан, у аз-Зуҳрийдан, у Абу Бакр ибн Абдурраҳмондан ва Абу Салама ибн Абдурраҳмондан ривоят қилди: Улар иккаласи Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)нинг орқасида намоз ўқишди. У руку қилганида такбир айтди, бошини кўтарганида: «Самиаллаҳу лиман ҳамидаҳ, Раббано ва лакал-ҳамд,» деди. Сўнг сажда қилди ва такбир айтди, бошини кўтарди ва такбир айтди, сўнг ўша ракатдан (сўнг) турганида такбир айтди. Сўнг деди: «Жоним Қўлида бўлган Зотга қасамки, мен сизларнинг орангизда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га энг ўхшаганингизман.» Унинг намози дунёдан ўтгунича шундай бўлиб қолди. Лафз Савворники.