حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُوسَى الْفَزَارِيُّ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ خُثَيْمٍ، عَنْ حَنْظَلَةَ، عَنْ سَالِمٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، كَانَ يَقُولُ لِلرَّجُلِ إِذَا أَرَادَ سَفَرًا ادْنُ مِنِّي أُوَدِّعْكَ كَمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُوَدِّعُنَا . فَيَقُولُ " أَسْتَوْدِعُ اللَّهَ دِينَكَ وَأَمَانَتَكَ وَخَوَاتِيمَ عَمَلِكَ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ .
Бизга Исмоил ибн Мусо ал-Фазорий ривоят қилди, у деди: бизга Саид ибн Хусайм ривоят қилди, у Ҳанзаладан, у Солимдан (ривоят қилдики), Ибн Умар бир киши сафарга чиқмоқчи бўлганида унга: «Менга яқинлаш, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизни хайрлашганларидек мен ҳам сени хайрлашай,» дер эди-да, сўнг: «Динингни, омонатингни ва амалларингнинг охирини Аллаҳга омонат қилдим,» дер эди. (Абу Исо) деди: бу ҳадис Солим ибн Абдуллаҳ ҳадисидан бўлиб, бу йўл жиҳатидан ҳасан саҳиҳ ғарибдир.