أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا إِسْحَاقَ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا لاَ نَدْرِي مَا نَقُولُ فِي كُلِّ رَكْعَتَيْنِ غَيْرَ أَنْ نُسَبِّحَ وَنُكَبِّرَ وَنَحْمَدَ رَبَّنَا وَأَنَّ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم عُلِّمَ فَوَاتِحَ الْخَيْرِ وَخَوَاتِمَهُ فَقَالَ " إِذَا قَعَدْتُمْ فِي كُلِّ رَكْعَتَيْنِ فَقُولُوا التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَلْيَتَخَيَّرْ أَحَدُكُمْ مِنَ الدُّعَاءِ أَعْجَبَهُ إِلَيْهِ فَلْيَدْعُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар берди, у деди: бизга Муҳаммад ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у деди: мен Абу Ишоқнинг Абул-Аҳвасдан, у Абдуллаҳдан ривоят қилаётганини эшитдим, у деди: Биз ҳар икки ракатда нима дейишни билмас эдик, фақат тасбиҳ, такбир айтар ва Раббимизга ҳамд айтар эдик. Муҳаммад (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га эса яхшиликнинг бошланиши ва хотимаси ўргатилди. Бас, у: «Ҳар икки ракатда ўтирганингизда, айтинг: Ат-таҳийёту лиллаҳи вас-салавоту ват-тоййибот, ас-салому алайка айюҳан-Набийю ва роҳматуллаҳи ва барокатуҳ, ас-салому алайно ва ало ибодиллаҳис-солиҳин, ашҳаду ан ла илаҳа иллаллаҳ ва ашҳаду анна Муҳаммадан абдуҳу ва расулуҳ. Сўнг бирингиз дуолардан ўзига маъқул келганини танлаб олсин ва азиз ва улуғ Аллаҳга дуа қилсин,» дедилар.