حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ رَبِّهِ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ أَبِي أَنَسٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نَافِعِ ابْنِ الْعَمْيَاءِ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ، عَنِ الْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الصَّلاَةُ مَثْنَى مَثْنَى تَشَهَّدُ فِي كُلِّ رَكْعَتَيْنِ وَتَخَشَّعُ وَتَضَرَّعُ وَتَمَسْكَنُ وَتَذَرَّعُ وَتُقْنِعُ يَدَيْكَ يَقُولُ تَرْفَعُهُمَا إِلَى رَبِّكَ مُسْتَقْبِلاً بِبُطُونِهِمَا وَجْهَكَ وَتَقُولُ يَا رَبِّ يَا رَبِّ وَمَنْ لَمْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَهُوَ كَذَا وَكَذَا " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَالَ غَيْرُ ابْنِ الْمُبَارَكِ فِي هَذَا الْحَدِيثِ " مَنْ لَمْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَهِيَ خِدَاجٌ " . قَالَ أَبُو عِيسَى سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَاعِيلَ يَقُولُ رَوَى شُعْبَةُ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ عَبْدِ رَبِّهِ بْنِ سَعِيدٍ فَأَخْطَأَ فِي مَوَاضِعَ فَقَالَ عَنْ أَنَسِ بْنِ أَبِي أَنَسٍ وَهُوَ عِمْرَانُ بْنُ أَبِي أَنَسٍ وَقَالَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ وَإِنَّمَا هُوَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نَافِعِ ابْنِ الْعَمْيَاءِ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ . وَقَالَ شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ عَنِ الْمُطَّلِبِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَإِنَّمَا هُوَ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ عَنِ الْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . قَالَ مُحَمَّدٌ وَحَدِيثُ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ يَعْنِي أَصَحَّ مِنْ حَدِيثِ شُعْبَةَ .
Бизга Сувайд ибн Наср ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн ал-Муборак ривоят қилди, бизга ал-Лайс ибн Саъд хабар берди, бизга Абду Роббиҳи ибн Саид хабар берди, Имрон ибн Абу Анасдан, у Абдуллаҳ ибн Нофиъ ибнул-Амёдан, у Робиа ибн ал-Ҳорисдан, у ал-Фазл ибн Аббосдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Намоз икки-икки (ракатдан)дир, ҳар икки ракатда ташаҳҳуд (ўтириб) ўтирасан, (Аллаҳга) бўйсуниб, ёлвориб, ожизлик изҳор қилиб, тазарру қиласан ва қўлларингни (кўтарасан)» — яъни уларни Раббингга кўтарасан, кафтларининг ичини юзингга қаратиб — «ва: Ей Раббим, эй Раббим, дейсан. Ким буни қилмаса, у шундай-шундайдир (нуқсонлидир),» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадисда Ибнул-Муборакдан бошқаси: «Ким буни қилмаса, у (намоз) нуқсонлидир,» деди. Абу Исо (Термизий) деди: мен Муҳаммад ибн Исмоилнинг шундай деяётганини эшитдим: Шуъба бу ҳадисни Абду Роббиҳи ибн Саиддан ривоят қилиб, бир неча ўринда хато қилди — «Анас ибн Абу Анасдан» деди, ҳолбуки у Имрон ибн Абу Анасдир; ва «Абдуллаҳ ибн ал-Ҳорисдан» деди, ҳолбуки у Абдуллаҳ ибн Нофиъ ибнул-Амёдир, у Робиа ибн ал-Ҳорисдан (ривоят қилади). Яна Шуъба: «Абдуллаҳ ибн ал-Ҳорисдан, у ал-Мутталибдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан,» деди, ҳолбуки у Робиа ибн ал-Ҳорис ибн Абдулмутталибдан, у ал-Фазл ибн Аббосдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилади). Муҳаммад деди: ал-Лайс ибн Саъднинг ҳадиси, яъни Шуъбанинг ҳадисидан тўғрироқдир.