أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، عَنْ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَشْعَثَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ عَذَابِ الْقَبْرِ فَقَالَ " نَعَمْ عَذَابُ الْقَبْرِ حَقٌّ " . قَالَتْ عَائِشَةُ فَمَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي صَلاَةً بَعْدُ إِلاَّ تَعَوَّذَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар берди, у Муҳаммаддан (ривоят қилди), у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у Ашъасдан, у отасидан, у Масруқдан, у Ойша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан қабр азоби ҳақида сўрадим. У: «Ҳа, қабр азоби ҳақдир,» дедилар. Ойша деди: «Шундан сўнг мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг қайси намозни ўқисалар ҳам, қабр азобидан паноҳ тиламаган ҳолда ўқиганларини кўрмадим.»