أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، عَنْ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَشْعَثَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ عَذَابِ الْقَبْرِ فَقَالَ " نَعَمْ عَذَابُ الْقَبْرِ حَقٌّ " . قَالَتْ عَائِشَةُ فَمَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي صَلاَةً بَعْدُ إِلاَّ تَعَوَّذَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар берди, у Муҳаммаддан (ривоят қилди), у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у Ашъасдан, у отасидан, у Масруқдан, у Ойша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан қабр азоби ҳақида сўрадим. У: «Ҳа, қабр азоби ҳақдир,» дедилар. Ойша деди: «Шундан сўнг мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг қайси намозни ўқисалар ҳам, қабр азобидан паноҳ тиламаган ҳолда ўқиганларини кўрмадим.»
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ شُعَيْبٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ، أَخْبَرَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَدْعُو فِي الصَّلاَةِ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْمَأْثَمِ وَالْمَغْرَمِ " . فَقَالَ لَهُ قَائِلٌ مَا أَكْثَرَ مَا تَسْتَعِيذُ مِنَ الْمَغْرَمِ فَقَالَ " إِنَّ الرَّجُلَ إِذَا غَرِمَ حَدَّثَ فَكَذَبَ وَوَعَدَ فَأَخْلَفَ " .
Бизга Амр ибн Усмон хабар берди, у деди: бизга отам ривоят қилди, у Шуайбдан, у аз-Зуҳрийдан (ривоят қилди), у деди: менга Урва ибн аз-Зубайр хабар бердики, унга Ойша (розияллаҳу анҳо) хабар бердики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намозда шундай дуо қилар эдилар: «Аллаҳумма инни аъузу бика мин азабил-қабри ва аъузу бика мин фитнатил-масиҳид-дажжал, ва аъузу бика мин фитнатил-маҳя вал-мамати, Аллаҳумма инни аъузу бика минал-маъсами вал-мағрам» (Эй Аллаҳ, мен Сенга қабр азобидан паноҳ тилайман ва Сенга Масиҳ Дажжол фитнасидан паноҳ тилайман ва Сенга ҳаёт ҳамда ўлим фитнасидан паноҳ тилайман. Эй Аллаҳ, мен Сенга гуноҳ ва қарздорликдан паноҳ тилайман.) Шунда бирор киши унга: «Қарздорликдан қанчалар кўп паноҳ тилайсиз!» деди. У: «Албатта киши қарздор бўлиб қолса, гапирганда ёлғон гапиради ва ваъда бериб, ваъдасига хилоф қилади,» дедилар.
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمَّارٍ الْمَوْصِلِيُّ، عَنِ الْمُعَافَى، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، ح وَأَنْبَأَنَا عَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ، عَنْ عِيسَى بْنِ يُونُسَ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، عَنْ حَسَّانَ بْنِ عَطِيَّةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عَائِشَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا تَشَهَّدَ أَحَدُكُمْ فَلْيَتَعَوَّذْ بِاللَّهِ مِنْ أَرْبَعٍ مِنْ عَذَابِ جَهَنَّمَ وَعَذَابِ الْقَبْرِ وَفِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ وَمِنْ شَرِّ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ ثُمَّ يَدْعُو لِنَفْسِهِ بِمَا بَدَا لَهُ " .
Менга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Аммор ал-Мавсилий хабар берди, у ал-Муафодан, у ал-Авзоийдан; ((бошқа санад билан)) бизга Алий ибн Хашрам хабар берди, у Исо ибн Юнусдан — лафз уникидир — у ал-Авзоийдан, у Ҳассон ибн Атийядан, у Муҳаммад ибн Абу Ойшадан (ривоят қилди), у деди: Мен Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)нинг шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сиздан бирингиз ташаҳҳуд айтса, тўрт нарсадан Аллаҳга паноҳ тиласин: жаҳаннам азобидан, қабр азобидан, ҳаёт ҳамда ўлим фитнасидан ва Масиҳ Дажжол ёмонлигидан. Сўнгра ўзи учун истаган нарсаси билан дуо қилсин,» дедилар.