أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ، عَنْ عَوْنِ بْنِ أَبِي جُحَيْفَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ شَهِدْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بِالْبَطْحَاءِ وَأَخْرَجَ بِلاَلٌ فَضْلَ وَضُوئِهِ فَابْتَدَرَهُ النَّاسُ فَنِلْتُ مِنْهُ شَيْئًا وَرَكَزْتُ لَهُ الْعَنَزَةَ فَصَلَّى بِالنَّاسِ وَالْحُمُرُ وَالْكِلاَبُ وَالْمَرْأَةُ يَمُرُّونَ بَيْنَ يَدَيْهِ .
Бизга Муҳаммад ибн Мансур Суфёндан хабар берди, у деди: бизга Молик ибн Миғвал Авн ибн Абу Жуҳайфадан, у отасидан ривоят қилди. У деди: мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни Батҳода кўрдим. Билол уларнинг таҳоратидан ортган сувни чиқарди, одамлар унга талашиб интилдилар, мен ҳам ундан бирозини олдим. Мен улар учун (ерга) найза тикдим, улар одамларга (имом бўлиб) намоз ўқиб бердилар, эшаклар, итлар ва аёл уларнинг олдидан ўтиб турарди.