أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، قَالَ خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ النَّحْرِ بَعْدَ الصَّلاَةِ .
Бизга Қутайба хабар бериб, деди: бизга Абул-Аҳвас Мансурдан, у Шаъбийдан, у ал-Баро ибн Озибдан ривоят қилиб, у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга Наҳр (Қурбон) куни намоздан кейин хутба қилдилар.»
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга Қурбон кунида хутба қилдилар, сўнг оқ-қора иккита қўчқор томон бурилиб, уларни сўйдилар.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга Қурбон ҳайити куни хутба қилдилар, сўнг иккита оқ-қора қўчқор томон йўналдилар ва уларни сўйдилар.
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизни ниёҳадан (ўлик устида овоз чиқариб йиғлаб марсия айтишдан) қайтардилар.
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Хайбар куни бизни эшаклар гўштидан қайтардилар ва отлар гўштига бизга изн бердилар.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) наҳр куни Жамрани чошт (зуҳо) пайтида отди; ундан кейингисида (бошқа кунларда) эса қуёш оғгандан кейин (отди).
Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга малол келмаслиги учун (баъзи) кунларда ваъз-насиҳат қилиб турардилар.