أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ لاَ يَدَعُ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ قَبْلَ الظُّهْرِ وَرَكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْفَجْرِ . خَالَفَهُ عَامَّةُ أَصْحَابِ شُعْبَةَ مِمَّنْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ فَلَمْ يَذْكُرُوا مَسْرُوقًا .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар берди, у деди: бизга Усмон ибн Умар ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, Иброҳим ибн Муҳаммаддан, у отасидан, у Масруқдан, у Оишадан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) пешиндан олдинги тўрт ракат ва фажрдан олдинги икки ракатни тарк этмас эдилар. Бу ҳадисни ривоят қилган Шуъбанинг шогирдларининг кўпчилиги унга мухолиф бўлиб, Масруқни зикр қилмадилар.