أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، - وَهُوَ ابْنُ زَاذَانَ - عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ رَجُلاً، أَعْتَقَ سِتَّةً مَمْلُوكِينَ لَهُ عِنْدَ مَوْتِهِ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ غَيْرَهُمْ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَغَضِبَ مِنْ ذَلِكَ وَقَالَ " لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ لاَ أُصَلِّيَ عَلَيْهِ " . ثُمَّ دَعَا مَمْلُوكِيهِ فَجَزَّأَهُمْ ثَلاَثَةَ أَجْزَاءٍ ثُمَّ أَقْرَعَ بَيْنَهُمْ فَأَعْتَقَ اثْنَيْنِ وَأَرَقَّ أَرْبَعَةً .
«Бизга Али ибн Ҳужр хабар берди, у деди: бизга Ҳушайм хабар берди, Мансурдан — у Ибн Зозондир — у ал-Ҳасандан, у Имрон ибн Ҳусайндан (ривоят қилдики), бир киши ўлими олдида ўзига тегишли олти қулни озод қилди, улардан бошқа моли йўқ эди. Бу (хабар) Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га етди, У бундан ғазабландилар ва: «Дарҳақиқат, мен унга намоз ўқимасликни қасд қилган эдим,» дедилар. Сўнг қулларини чақирдилар, уларни уч қисмга бўлдилар, кейин улар орасида қуръа ташладилар ва иккитасини озод қилдилар, тўрттасини қул ҳолида қолдирдилар.»