1988-ҳадисСунани Насоий · Жанозалар китоби
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ صَلَّيْتُ خَلْفَ ابْنِ عَبَّاسٍ عَلَى جَنَازَةٍ فَسَمِعْتُهُ يَقْرَأُ، بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ فَلَمَّا انْصَرَفَ أَخَذْتُ بِيَدِهِ فَسَأَلْتُهُ فَقُلْتُ تَقْرَأُ قَالَ نَعَمْ إِنَّهُ حَقٌّ وَسُنَّةٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар бериб, деди: бизга Муҳаммад ривоят қилиб, деди: бизга Шуъба, Саъд ибн Иброҳимдан, у Талҳа ибн Абдуллаҳдан ривоят қилди, у деди: Мен Ибн Аббоснинг орқасида бир жанозага намоз ўқидим ва уни Фотиҳатул-Китобни ўқиётганини эшитдим. (Намоздан) чиққач, мен унинг қўлидан ушлаб, ундан сўрадим, дедим: «Ўқидингизми?» У: «Ҳа, бу ҳақ ва суннатдир,» деди.