أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَنَسٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، قَالَ تَسَحَّرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قُمْنَا إِلَى الصَّلاَةِ . قُلْتُ زُعِمَ أَنَّ أَنَسًا الْقَائِلُ مَا كَانَ بَيْنَ ذَلِكَ قَالَ قَدْرَ مَا يَقْرَأُ الرَّجُلُ خَمْسِينَ آيَةً .
Бизга Исмоил ибн Масъуд хабар берди, у деди: бизга Холид ривоят қилди, у деди: бизга Ҳишом ривоят қилди, у деди: бизга Қатода ривоят қилди, Анасдан, у Зайд ибн Собит (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилди), у деди: биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан саҳарлик қилдик, сўнг намозга турдик. Мен: «Анас (шундай) деган деб гумон қилинади: у (саҳарлик билан намоз) орасида қанча (вақт) бор эди?» дедим. У: «Киши эллик оят ўқийдиган миқдорда,» деди.