أَخْبَرَنَا أَبُو الأَشْعَثِ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، رضى الله عنه قَالَ تَسَحَّرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَزَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ ثُمَّ قَامَا فَدَخَلاَ فِي صَلاَةِ الصُّبْحِ . فَقُلْنَا لأَنَسٍ كَمْ كَانَ بَيْنَ فَرَاغِهِمَا وَدُخُولِهِمَا فِي الصَّلاَةِ قَالَ قَدْرَ مَا يَقْرَأُ الإِنْسَانُ خَمْسِينَ آيَةً .
Бизга Абул-Ашъас хабар берди, у деди: бизга Холид ривоят қилди, у деди: бизга Саид ривоят қилди, Қатодадан, у Анас (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ва Зайд ибн Собит саҳарлик қилдилар, сўнг туриб бомдод намозига кирдилар. Биз Анасга: «Уларнинг (саҳарликни) тугатишлари билан намозга киришлари орасида қанча (вақт) бор эди?» дедик. У: «Инсон эллик оят ўқийдиган миқдорда,» деди.