أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ، أَخْبَرَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ مِنْ جَوْفِ اللَّيْلِ فَصَلَّى فِي الْمَسْجِدِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ وَقَالَ فِيهِ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُرَغِّبُهُمْ فِي قِيَامِ رَمَضَانَ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَأْمُرَهُمْ بِعَزِيمَةِ أَمْرٍ فِيهِ فَيَقُولُ " مَنْ قَامَ رَمَضَانَ إِيمَانًا وَاحْتِسَابًا غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ " .
Менга Муҳаммад ибн Холид хабар бериб, деди: бизга Бишр ибн Шуайб отасидан, у Зуҳрийдан ривоят қилди, у деди: менга Урва ибн аз-Зубайр хабар берди, унга Оиша (розияллаҳу анҳо) хабар беришича, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кечанинг бир қисмида (уйидан) чиқиб, масжидда намоз ўқидилар — ва (рови) ҳадисни давом эттириб, унда шуни айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларни Рамазон (кечалари) қоим бўлишга рағбатлантирар, лекин буни қатъий буйруқ сифатида буюрмасдилар ва: «Ким Рамазонни имон билан ва (ажрини Аллаҳдан) умид қилиб қоим бўлса, унинг олдинги гуноҳлари кечирилади,» дердилар.