أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَسَنِ، عَنْ حَجَّاجٍ، قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ الزَّيَّاتِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كُلُّ عَمَلِ ابْنِ آدَمَ لَهُ إِلاَّ الصِّيَامَ هُوَ لِي وَأَنَا أَجْزِي بِهِ وَالصِّيَامُ جُنَّةٌ إِذَا كَانَ يَوْمُ صِيَامِ أَحَدِكُمْ فَلاَ يَرْفُثْ وَلاَ يَصْخَبْ فَإِنْ شَاتَمَهُ أَحَدٌ أَوْ قَاتَلَهُ فَلْيَقُلْ إِنِّي صَائِمٌ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَخُلُوفُ فَمِ الصَّائِمِ أَطْيَبُ عِنْدَ اللَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ رِيحِ الْمِسْكِ لِلصَّائِمِ فَرْحَتَانِ يَفْرَحُهُمَا إِذَا أَفْطَرَ فَرِحَ بِفِطْرِهِ وَإِذَا لَقِيَ رَبَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَرِحَ بِصَوْمِهِ " .
Менга Иброҳим ибн ал-Ҳасан, Ҳажжождан хабар берди, у деди: Ибн Журайж деди: менга Ато, Абу Солиҳ аз-Зайётдан хабар бердики, у Абу Ҳурайранинг шундай деганини эшитган: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Одам фарзандининг ҳар бир амали унинг ўзи учундир, магар рўза бундан мустасно, у Мен учундир ва Мен унга (кўра) мукофот бераман. Рўза қалқондир. Сиздан бирортангизнинг рўза куни бўлса, беҳуда-ёмон сўз айтмасин ва шовқин кўтармасин. Агар кимдир уни сўкса ёки уришса, у: «Мен рўзадорман,» десин. Муҳаммаднинг жони Қўлида бўлган Зотга қасамки, рўзадорнинг оғиз ҳиди Аллаҳ ҳузурида қиёмат кунида мискнинг ҳидидан ҳам хушбўйроқдир. Рўзадор учун икки шодлик бор, уларга шод бўлади: ифтор қилганида ифтори билан шод бўлади ва Робби азза ва жаллага йўлиққанида рўзаси билан шод бўлади,» дедилар.