أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، قَالَ سَمِعْتُ بَهْزَ بْنَ حَكِيمٍ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ مَا أَتَيْتُكَ حَتَّى حَلَفْتُ أَكْثَرَ مِنْ عَدَدِهِنَّ - لأَصَابِعِ يَدَيْهِ - أَنْ لاَ آتِيَكَ وَلاَ آتِيَ دِينَكَ وَإِنِّي كُنْتُ امْرَأً لاَ أَعْقِلُ شَيْئًا إِلاَّ مَا عَلَّمَنِي اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَرَسُولُهُ وَإِنِّي أَسْأَلُكَ بِوَحْىِ اللَّهِ بِمَا بَعَثَكَ رَبُّكَ إِلَيْنَا قَالَ " بِالإِسْلاَمِ " . قُلْتُ وَمَا آيَاتُ الإِسْلاَمِ قَالَ " أَنْ تَقُولَ أَسْلَمْتُ وَجْهِيَ إِلَى اللَّهِ وَتَخَلَّيْتُ وَتُقِيمَ الصَّلاَةَ وَتُؤْتِيَ الزَّكَاةَ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдул-Аъло хабар бериб, деди: бизга Муътамир ривоят қилди, у деди: мен Баҳз ибн Ҳакимдан эшитдим, у ўз отасидан, у бобосидан (ривоят қилиб), деди: Мен: «Ё Набияллаҳ, мен сенга ана шуларнинг сонидан — қўлларининг бармоқларидан — кўпроқ марта, сенга ҳам, дининг олдига ҳам келмасликка қасам ичмагунимча келмадим. Мен Аллаҳ азза ва жалла ва Унинг Расули менга ўргатган нарсадан бошқа ҳеч нарсани англамайдиган киши эдим. Мен сендан Аллаҳнинг ваҳйи билан сўрайман: Роббинг сени бизга нима билан юборди?» дедим. У: «Ислом билан,» дедилар. Мен: «Исломнинг аломатлари нималар?» дедим. У: «"Мен юзимни Аллаҳга топширдим ва (ширкдан) бутунлай воз кечдим" дейишинг, намозни қоим қилишинг ва закотни беришинг,» дедилар.