أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمَّارٍ الْمَوْصِلِيُّ، عَنِ الْمُعَافَى، عَنْ زَكَرِيَّا بْنِ إِسْحَاقَ الْمَكِّيِّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَيْفِيٍّ، عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِمُعَاذٍ حِينَ بَعَثَهُ إِلَى الْيَمَنِ " إِنَّكَ تَأْتِي قَوْمًا أَهْلَ كِتَابٍ فَإِذَا جِئْتَهُمْ فَادْعُهُمْ إِلَى أَنْ يَشْهَدُوا أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوكَ بِذَلِكَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ فَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ فَإِنْ هُمْ - يَعْنِي أَطَاعُوكَ بِذَلِكَ - فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ فَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً تُؤْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ فَتُرَدُّ عَلَى فُقَرَائِهِمْ فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوكَ بِذَلِكَ فَاتَّقِ دَعْوَةَ الْمَظْلُومِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Аммор ал-Мавсилий хабар берди, у ал-Муъофодан, у Закариё ибн Ишоқ ал-Маккийдан (ривоят қилиб), деди: бизга Яҳё ибн Абдуллаҳ ибн Сайфий ривоят қилди, у Абу Маъбаддан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилиб), деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Муъозни Яманга юбораётганида унга: «Сен аҳли китоб бўлган бир қавмга борасан. Уларнинг олдига борганингда, уларни Аллаҳдан ўзга илоҳ йўқлигига ва Муҳаммад Аллаҳнинг Расули эканлигига шаҳодат беришга чақир. Агар улар шунга итоат қилсалар, уларга хабар берки, Аллаҳ азза ва жалла уларга куну-тунда беш вақт намозни фарз қилди. Агар улар шунга итоат қилсалар, уларга хабар берки, Аллаҳ азза ва жалла уларга уларнинг бойларидан олиниб, камбағалларига қайтариладиган садақани (закотни) фарз қилди. Агар улар шунга итоат қилсалар, мазлумнинг дуосидан эҳтиёт бўл,» дедилар.