حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ إِسْحَاقَ الْمَكِّيُّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَيْفِيِّ، عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ مُعَاذًا إِلَى الْيَمَنِ فَقَالَ " إِنَّكَ تَأْتِي قَوْمًا أَهْلَ كِتَابٍ فَادْعُهُمْ إِلَى شَهَادَةِ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوكَ لِذَلِكَ فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوكَ لِذَلِكَ فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً فِي أَمْوَالِهِمْ تُؤْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ وَتُرَدُّ فِي فُقَرَائِهِمْ فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوكَ لِذَلِكَ فَإِيَّاكَ وَكَرَائِمَ أَمْوَالِهِمْ وَاتَّقِ دَعْوَةَ الْمَظْلُومِ فَإِنَّهَا لَيْسَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ اللَّهِ حِجَابٌ " .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Вакийъ ривоят қилди, бизга Закарийё ибн Ишоқ ал-Маккий Яҳё ибн Абдуллаҳ ибн Сайфийдан, у Абу Маъбаддан, у ибн Аббосдан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Муозни Яманга юбордилар ва дедилар: «Сен аҳли китоб бўлган бир қавм олдига борасан. Аввал уларни ‹Аллаҳдан ўзга илоҳ йўқ ва мен Аллаҳнинг Расули›лигига шаҳодат келтиришга чақир. Агар улар сенга шунга бўйсунсалар, уларга Аллаҳ уларга ҳар кун-кечада беш вақт намозни фарз қилганини билдир. Агар улар сенга шунга бўйсунсалар, уларга Аллаҳ уларнинг молларида садақа (закот)ни фарз қилганини билдир — у бойларидан олиниб, камбағалларига қайтарилади. Агар улар сенга шунга бўйсунсалар, уларнинг молларининг қимматбаҳосидан эҳтиёт бўл. Ва мазлумнинг дуосидан қўрқ, зеро унинг билан Аллаҳ ўртасида ҳеч тўсиқ йўқ».