حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ الضَّحَّاكُ بْنُ مَخْلَدٍ، عَنْ زَكَرِيَّاءَ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَيْفِيٍّ، عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ مُعَاذًا ـ رضى الله عنه ـ إِلَى الْيَمَنِ فَقَالَ " ادْعُهُمْ إِلَى شَهَادَةِ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ، فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ قَدِ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ، فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً فِي أَمْوَالِهِمْ، تُؤْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ وَتُرَدُّ عَلَى فُقَرَائِهِمْ ".
Абу Осим Заҳҳок ибн Махлад бизга айтди, Закариё ибн Ишоқдан, у Яҳё ибн Абдуллаҳ ибн Сайфийдан, у Абу Маъбаддан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Муоз розияллаҳу анҳуни Яманга юборди ва: «Уларни ‹Ло илаҳа иллаллаҳ ва мен Аллаҳнинг Расулиман› деб гувоҳлик беришга чақир. Агар улар шунга итоат қилса, уларга билдир-ки, Аллаҳ уларга ҳар кун ва кечада беш (вақт) намозни фарз қилди. Агар улар шунга итоат қилса, уларга билдир-ки, Аллаҳ уларнинг мол-мулкида садақа (закот)ни фарз қилди — у уларнинг бойларидан олинади ва камбағалларига қайтарилади» дедилар.