حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ إِسْحَاقَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَيْفِيٍّ، عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِمُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ حِينَ بَعَثَهُ إِلَى الْيَمَنِ " إِنَّكَ سَتَأْتِي قَوْمًا أَهْلَ كِتَابٍ، فَإِذَا جِئْتَهُمْ فَادْعُهُمْ إِلَى أَنْ يَشْهَدُوا أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ، فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لَكَ بِذَلِكَ، فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ قَدْ فَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ، فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لَكَ بِذَلِكَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ قَدْ فَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً تُؤْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ فَتُرَدُّ عَلَى فُقَرَائِهِمْ، فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لَكَ بِذَلِكَ فَإِيَّاكَ وَكَرَائِمَ أَمْوَالِهِمْ، وَاتَّقِ دَعْوَةَ الْمَظْلُومِ، فَإِنَّهُ لَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ اللَّهِ حِجَابٌ ".
Муҳаммад бизга айтди: Абдуллаҳ бизга хабар берди: Закариё ибн Ишоқ бизга хабар берди, Яҳё ибн Абдуллаҳ ибн Сайфийдан, у Ибн Аббоснинг чўриси Абу Маъбаддан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Муоз ибн Жабални Яманга юборганида унга: «Сен аҳли китоб бўлган бир қавмга борасан. Уларга етиб борганинғда, уларни ‹Ло илаҳа иллаллаҳ ва Муҳаммад Аллаҳнинг расули› деб гувоҳлик беришга чақир. Агар улар сенга шунда итоат қилса, уларга билдир-ки, Аллаҳ уларга ҳар кун ва кечада беш (вақт) намозни фарз қилди. Агар улар сенга шунда итоат қилса, уларга билдир-ки, Аллаҳ уларга — бойларидан олиниб, камбағалларига қайтариладиган — закотни фарз қилди. Агар улар сенга шунда итоат қилса, уларнинг энг қимматли (сара) молларидан сақлан, мазлумнинг дуосидан қўрқ, чунки унинг билан Аллаҳ орасида тўсиқ (парда) йўқ» дедилар.