أَخْبَرَنِي عِمْرَانُ بْنُ بَكَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَيَّاشٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو الزِّنَادِ، مِمَّا حَدَّثَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجُ، مِمَّا ذَكَرَ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يُحَدِّثُ قَالَ وَقَالَ عُمَرُ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِصَدَقَةٍ فَقِيلَ مَنَعَ ابْنُ جَمِيلٍ وَخَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ وَعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا يَنْقِمُ ابْنُ جَمِيلٍ إِلاَّ أَنَّهُ كَانَ فَقِيرًا فَأَغْنَاهُ اللَّهُ وَأَمَّا خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ فَإِنَّكُمْ تَظْلِمُونَ خَالِدًا قَدِ احْتَبَسَ أَدْرَاعَهُ وَأَعْتُدَهُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَأَمَّا الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ عَمُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَهِيَ عَلَيْهِ صَدَقَةٌ وَمِثْلُهَا مَعَهَا " .
Менга Имрон ибн Баккор хабар берди, у деди: бизга Али ибн Айёш ривоят қилди, у деди: бизга Шуайб ривоят қилди, у деди: менга Абуз-Зинод, Абдураҳмон ал-Аъраж ўзига айтиб берган нарсадан, у зикр қилган нарсадан — уни Абу Ҳурайрадан эшитганини — айтиб берди, (Абу Ҳурайра) деди: Умар деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) садақа (закот олишни) буюрдилар. Шунда: «Ибн Жамил, Холид ибн ал-Валид ва Аббос ибн Абдулмутталиб (бермай) ман қилдилар,» дейилди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ибн Жамил фақир бўлиб, Аллаҳ уни бой қилгани учунгина (закотдан) бош тортяптими? Холид ибн ал-Валидга келсак, сизлар Холидга зулм қиляпсизлар — у ўзининг зирҳлари ва жанг асбобларини Аллаҳ йўлида (вақф қилиб) ушлаб қўйган. Аббос ибн Абдулмутталибга келсак — у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг амакисидир — унинг (закоти) унинг зиммасида садақа бўлиб, яна ўшанинг бир баробери ҳам (унинг зиммасида)дир,» дедилар.