أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْجَلِيلِ بْنُ حُمَيْدٍ الْيَحْصَبِيُّ، أَنَّ ابْنَ شِهَابٍ، حَدَّثَهُ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو أُمَامَةَ بْنُ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ، فِي الآيَةِ الَّتِي قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَلاَ تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ } قَالَ هُوَ الْجُعْرُورُ وَلَوْنُ حُبَيْقٍ فَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ تُؤْخَذَ فِي الصَّدَقَةِ الرُّذَالَةُ .
Бизга Юнус ибн Абдул-Аъло ва ал-Ҳорис ибн Мискин — унга ўқиб эшиттирилганида мен ҳам эшитиб турардим — Ибн Ваҳбдан хабар беришди, у деди: менга Абдул-Жалил ибн Ҳумайд ал-Яҳсабий ривоят қилдики, Ибн Шиҳоб унга ривоят қилиб, деди: менга Абу Умома ибн Саҳл ибн Ҳунайф, Аллаҳ азза ва жалла айтган «Ва ўзингиз ҳам олмайдиган ёмон нарсаларни (садақага) беришни қасд қилманг» деган оят ҳақида ривоят қилди. У (Абу Умома) деди: У (ёмон нарса) ал-Жуърур ва лавни ҳубайқ (деган паст навли хурмолар)дир. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) садақага паст (сифатли) нарса олинишидан қайтардилар.