أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا يَحْيَى، عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي صَالِحُ بْنُ أَبِي عَرِيبٍ، عَنْ كَثِيرِ بْنِ مُرَّةَ الْحَضْرَمِيِّ، عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَبِيَدِهِ عَصًا وَقَدْ عَلَّقَ رَجُلٌ قِنْوَ حَشَفٍ فَجَعَلَ يَطْعَنُ فِي ذَلِكَ الْقِنْوِ فَقَالَ " لَوْ شَاءَ رَبُّ هَذِهِ الصَّدَقَةِ تَصَدَّقَ بِأَطْيَبَ مِنْ هَذَا إِنَّ رَبَّ هَذِهِ الصَّدَقَةِ يَأْكُلُ حَشَفًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
Бизга Яъқуб ибн Иброҳим хабар бериб, деди: бизга Яҳё, Абдул-Ҳамид ибн Жаъфардан хабар берди, у деди: менга Солиҳ ибн Абу Ариб, Касир ибн Мурра ал-Ҳазрамийдан, у Авф ибн Моликдан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қўлларида ҳасса билан чиқдилар, бир киши (садақага) бир боғлам қуруқ, ёмон хурмони осиб қўйган эди. У (хурмо боғламига) ҳасса билан турта бошлаб, сўнг: «Бу садақанинг эгаси хоҳлаганида бундан кўра яхшироқ нарсани садақа қиларди. Албатта, бу садақанинг эгаси Қиёмат куни қуруқ, ёмон хурмо ейди,» дедилар.