أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي الرِّجَالِ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ غَزِيَّةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَرَّحَتْنِي أُمِّي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَتَيْتُهُ وَقَعَدْتُ فَاسْتَقْبَلَنِي وَقَالَ " مَنِ اسْتَغْنَى أَغْنَاهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَمَنِ اسْتَعَفَّ أَعَفَّهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَمَنِ اسْتَكْفَى كَفَاهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَمَنْ سَأَلَ وَلَهُ قِيمَةُ أُوقِيَّةٍ فَقَدْ أَلْحَفَ " . فَقُلْتُ نَاقَتِي الْيَاقُوتَةُ خَيْرٌ مِنْ أُوقِيَّةٍ فَرَجَعْتُ وَلَمْ أَسْأَلْهُ .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга Ибн Абир-Рижол Умора ибн Ғазийядан, у Абдураҳмон ибн Абу Саид ал-Худрийдан, у отасидан ривоят қилдики, у деди: онам мени Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига юборди. Мен у зотнинг олдиларига келдим ва ўтирдим. У менга юзланиб: «Ким (тиламай) бее-ниёз бўлишни истаса, Аллаҳ азза ва жалла уни бой қилади; ким иффатли бўлишни истаса, Аллаҳ азза ва жалла унга иффат беради; ким етарли бўлишни истаса, Аллаҳ азза ва жалла унга етарли қилади; ким бир ўқия қийматидаги (мол)и бор ҳолда тиласа, у ҳаддан ошиб қистаб тилаган бўлади,» дедилар. Шунда мен: «Менинг Ёқут (деган) туям бир ўқиядан яхшироқдир,» дедим-да, қайтиб кетдим ва у зотдан тиламадим.