أَخْبَرَنِي أَحْمَدُ بْنُ فَضَالَةَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ النَّسَائِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى، - وَهُوَ ابْنُ سَعِيدٍ الأَنْصَارِيُّ - قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي بَكْرٍ، أَنَّهُ خَرَجَ حَاجًّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَجَّةَ الْوَدَاعِ وَمَعَهُ امْرَأَتُهُ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ الْخَثْعَمِيَّةُ فَلَمَّا كَانُوا بِذِي الْحُلَيْفَةِ وَلَدَتْ أَسْمَاءُ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَتَى أَبُو بَكْرٍ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ فَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَأْمُرَهَا أَنْ تَغْتَسِلَ ثُمَّ تُهِلَّ بِالْحَجِّ وَتَصْنَعَ مَا يَصْنَعُ النَّاسُ إِلاَّ أَنَّهَا لاَ تَطُوفُ بِالْبَيْتِ .
Менга Аҳмад ибн Фазола ибн Иброҳим ан-Насоий хабар берди, у деди: бизга Холид ибн Махлад ривоят қилди, у деди: менга Сулаймон ибн Билол ривоят қилди, у деди: менга Яҳё — у Ибн Саид ал-Ансорий — ривоят қилди, у деди: мен ал-Қосим ибн Муҳаммаднинг отасидан, у Абу Бакрдан ривоят қилаётганини эшитдим: У Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан Видолашув ҳажжига (ҳаж қилиш учун) чиққан эди, ёнида хотини Асмо бинти Умайс ал-Хасъамийя бор эди. Зул-Ҳулайфага етганларида Асмо Муҳаммад ибн Абу Бакрни туғди. Абу Бакр Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келиб, унга хабар берди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга буюрдики, (хотинига) ғусл қилишни, сўнгра ҳаж учун талбия айтишни ва Байтни тавоф қилмаслигидан бошқа одамлар қиладиган ҳамма нарсани қилишни буюрсин.