1743-ҳадисСунани Абу Довуд · Ҳаж китоби
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ نُفِسَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ بِمُحَمَّدِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ بِالشَّجَرَةِ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَبَا بَكْرٍ أَنْ تَغْتَسِلَ فَتُهِلَّ .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Абда ривоят қилди, у Убайдуллаҳдан, у Абдураҳмон ибн Қосимдан, у отасидан, у Оишадан ривоят қилди. У деди: Асмо бинт Умайс Шажара деган жойда Муҳаммад ибн Абу Бакрни туғиб, нифосли бўлди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Абу Бакрга, у (Асмо) ғусл қилиб, эҳром боғлашини буюрди.