حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، وَإِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَبُو مَعْمَرٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ شُجَاعٍ، عَنْ خُصَيْفٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، وَمُجَاهِدٍ، وَعَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْحَائِضُ وَالنُّفَسَاءُ إِذَا أَتَتَا عَلَى الْوَقْتِ تَغْتَسِلاَنِ وَتُحْرِمَانِ وَتَقْضِيَانِ الْمَنَاسِكَ كُلَّهَا غَيْرَ الطَّوَافِ بِالْبَيْتِ " . قَالَ أَبُو مَعْمَرٍ فِي حَدِيثِهِ حَتَّى تَطْهُرَ وَلَمْ يَذْكُرِ ابْنُ عِيسَى عِكْرِمَةَ وَمُجَاهِدًا قَالَ عَنْ عَطَاءٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ وَلَمْ يَقُلِ ابْنُ عِيسَى " كُلَّهَا " . قَالَ " الْمَنَاسِكَ إِلاَّ الطَّوَافَ بِالْبَيْتِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Исо ва Исмоил ибн Иброҳим Абу Маъмар ривоят қилиб айтдилар: бизга Марвон ибн Шужў ривоят қилди, у Хусайфдан, у Икрима, Мужоҳид ва Атодан, улар Ибн Аббосдан ривоят қилдилар. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ҳайзли ва нифосли аёллар мийқотга етиб келганларида ғусл қилиб, эҳром боғлашади ва Байтни тавоф қилишдан бошқа барча маносикларни (ҳаж амалларини) адо этишади» деди. Абу Маъмар ўз ҳадисида: «тоза бўлгунча» деди. Ибн Исо эса Икрима ва Мужоҳидни зикр қилмади, «Атодан, у Ибн Аббосдан» деди. Ибн Исо «барчасини» демади, «Байтни тавоф қилишдан бошқа маносикларни» деди.