أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، عَنْ بِشْرٍ، - يَعْنِي ابْنَ الْمُفَضَّلِ - قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْتَشِرِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَ عَنِ الطِّيبِ، عِنْدَ الإِحْرَامِ فَقَالَ لأَنْ أَطَّلِيَ بِالْقَطِرَانِ أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْ ذَلِكَ . فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِعَائِشَةَ فَقَالَتْ يَرْحَمُ اللَّهُ أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ لَقَدْ كُنْتُ أُطَيِّبُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَيَطُوفُ فِي نِسَائِهِ ثُمَّ يُصْبِحُ يَنْضَحُ طِيبًا .
Бизга Ҳумайд ибн Масъада, Бишрдан — яъни Ибн ал-Муфаддалдан — хабар берди, у деди: бизга Шуъба, Иброҳим ибн Муҳаммад ибн ал-Мунташирдан, у отасидан ривоят қилди. У деди: «Мен Ибн Умардан иҳром пайтида хушбўйлик (суртиш) ҳақида сўрадим. У: «Мен ўзимни қатрон (қора елим) билан суртсам, бу менга ундан кўра суюклироқ,» деди. Мен буни Оишага айтдим, у эса: «Аллаҳ Абу Абдураҳмонга раҳм қилсин. Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни хушбўй қилардим, сўнг у аёллари олдида айланиб чиқар, кейин тонгда ундан хушбўйлик таралиб турарди,» деди.»