أَخْبَرَنِي عِمْرَانُ بْنُ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ عَطَاءٌ قَالَ جَابِرٌ قَدِمَ عَلِيٌّ مِنْ سِعَايَتِهِ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " بِمَا أَهْلَلْتَ يَا عَلِيُّ " . قَالَ بِمَا أَهَلَّ بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم . قَالَ " فَاهْدِ وَامْكُثْ حَرَامًا كَمَا أَنْتَ " . قَالَ وَأَهْدَى عَلِيٌّ لَهُ هَدْيًا .
Менга Имрон ибн Язид хабар берди, у деди: бизга Шуайб ривоят қилди, Ибн Журайждан, Ато деди: Жобир деди: Али (закот) йиғиш (вазифаси)дан келди, шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Эй Али, сен нима (нияти) билан эҳромга кирдинг?» дедилар. У: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) эҳромга кирган нарса билан,» деди. У: «Ундай бўлса, ҳадий қил ва ўз ҳолингда эҳромда қолавер,» дедилар. У деди: Али у (Набий) учун ҳадий қилди.