Ниятсиз ҳажга кириш

Haj kitobi · 4 ҳадис

باب الْحَجِّ بِغَيْرِ نِيَّةٍ يَقْصِدُهُ الْمُحْرِمُ ‏.‏

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي قَيْسُ بْنُ مُسْلِمٍ، قَالَ سَمِعْتُ طَارِقَ بْنَ شِهَابٍ، قَالَ قَالَ أَبُو مُوسَى أَقْبَلْتُ مِنَ الْيَمَنِ وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مُنِيخٌ بِالْبَطْحَاءِ حَيْثُ حَجَّ فَقَالَ ‏"‏ أَحَجَجْتَ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ نَعَمْ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ كَيْفَ قُلْتَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ لَبَّيْكَ بِإِهْلاَلٍ كَإِهْلاَلِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ فَطُفْ بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَأَحِلَّ ‏"‏ ‏.‏ فَفَعَلْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ امْرَأَةً فَفَلَتْ رَأْسِي فَجَعَلْتُ أُفْتِي النَّاسَ بِذَلِكَ حَتَّى كَانَ فِي خِلاَفَةِ عُمَرَ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ يَا أَبَا مُوسَى رُوَيْدَكَ بَعْضَ فُتْيَاكَ فَإِنَّكَ لاَ تَدْرِي مَا أَحْدَثَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ فِي النُّسُكِ بَعْدَكَ ‏.‏ قَالَ أَبُو مُوسَى يَا أَيُّهَا النَّاسُ مَنْ كُنَّا أَفْتَيْنَاهُ فَلْيَتَّئِدْ فَإِنَّ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَادِمٌ عَلَيْكُمْ فَائْتَمُّوا بِهِ ‏.‏ وَقَالَ عُمَرُ إِنْ نَأْخُذْ بِكِتَابِ اللَّهِ فَإِنَّهُ يَأْمُرُنَا بِالتَّمَامِ وَإِنْ نَأْخُذْ بِسُنَّةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَإِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَحِلَّ حَتَّى بَلَغَ الْهَدْىُ مَحِلَّهُ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Абдул-Аъло хабар берди, у деди: бизга Холид ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у деди: менга Қайс ибн Муслим хабар берди, у деди: Мен Ториқ ибн Шиҳобнинг шундай деганини эшитдим: Абу Мусо деди: Мен Ямандан келдим, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳаж қилган жойда, Батҳода (туяларини) чўктириб турган эдилар. У: «Ҳажга (ният қилиб) келдингми?» дедилар. Мен: «Ҳа,» дедим. У: «Қандай (талбия) айтдинг?» дедилар. Мен: «Лаббайка, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг эҳромлари каби эҳром билан, дедим,» дедим. У: «Ундай бўлса, Байтни ва Сафо билан Марвани тавоф қил ва эҳромдан чиқ,» дедилар. Мен шундай қилдим, сўнг бир аёлнинг олдига келдим, у бошимдаги битларни тозалади. Мен одамларга шу (ҳақида) фатво бериб юрдим, токи Умарнинг халифалигида бир киши унга: «Эй Абу Мусо, баъзи фатволарингда шошилма, чунки сен амирул-мўминин сендан кейин ҳаж амалларида нима янгилик киритганини билмайсан,» деди. Абу Мусо деди: «Эй одамлар, биз кимга фатво берган бўлсак, у шошилмасин, чунки амирул-мўминин ҳузурингизга келмоқда, унга эргашинглар.» Умар деди: «Агар биз Аллаҳнинг Китобини олсак, у бизни (ҳажни ва умрани) мукаммал адо этишга буюради. Агар биз Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг суннатини олсак, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳадий ўз жойига етмагунича эҳромдан чиқмаганлар.»

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، أَتَيْنَا جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ فَسَأَلْنَاهُ عَنْ حَجَّةِ النَّبِيِّ، صلى الله عليه وسلم فَحَدَّثَنَا أَنَّ عَلِيًّا قَدِمَ مِنَ الْيَمَنِ بِهَدْىٍ وَسَاقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْمَدِينَةِ هَدْيًا قَالَ لِعَلِيٍّ ‏"‏ بِمَا أَهْلَلْتَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَعِيَ الْهَدْىُ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَلاَ تَحِلَّ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар берди, у деди: бизга Яҳё ибн Саид ривоят қилди, Жаъфар ибн Муҳаммаддан, у деди: бизга отам ривоят қилди, у деди: Биз Жобир ибн Абдуллаҳ ҳузурига келдик ва ундан Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳажи ҳақида сўрадик. У бизга шундай ривоят қилди: Али Ямандан ҳадий билан келди, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳам Мадинадан ҳадий ҳайдаб келдилар. У Алига: «Сен нима (нияти) билан эҳромга кирдинг?» дедилар. У деди: Мен: «Аллаҳим, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) эҳромга кирган нарса билан эҳромга кираман, мен билан ҳадий бор,» дедим. У: «Ундай бўлса, эҳромдан чиқма,» дедилар.

أَخْبَرَنِي عِمْرَانُ بْنُ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ عَطَاءٌ قَالَ جَابِرٌ قَدِمَ عَلِيٌّ مِنْ سِعَايَتِهِ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ بِمَا أَهْلَلْتَ يَا عَلِيُّ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ بِمَا أَهَلَّ بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَاهْدِ وَامْكُثْ حَرَامًا كَمَا أَنْتَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَأَهْدَى عَلِيٌّ لَهُ هَدْيًا ‏.‏

Менга Имрон ибн Язид хабар берди, у деди: бизга Шуайб ривоят қилди, Ибн Журайждан, Ато деди: Жобир деди: Али (закот) йиғиш (вазифаси)дан келди, шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Эй Али, сен нима (нияти) билан эҳромга кирдинг?» дедилар. У: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) эҳромга кирган нарса билан,» деди. У: «Ундай бўлса, ҳадий қил ва ўз ҳолингда эҳромда қолавер,» дедилар. У деди: Али у (Набий) учун ҳадий қилди.

أَخْبَرَنِي أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ كُنْتُ مَعَ عَلِيٍّ حِينَ أَمَّرَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْيَمَنِ فَأَصَبْتُ مَعَهُ أَوَاقِيَ فَلَمَّا قَدِمَ عَلِيٌّ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ عَلِيٌّ وَجَدْتُ فَاطِمَةَ قَدْ نَضَحَتِ الْبَيْتَ بِنَضُوحٍ قَالَ فَتَخَطَّيْتُهُ فَقَالَتْ لِي مَا لَكَ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ أَمَرَ أَصْحَابَهُ فَأَحَلُّوا قَالَ قُلْتُ إِنِّي أَهْلَلْتُ بِإِهْلاَلِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ قَالَ فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لِي ‏"‏ كَيْفَ صَنَعْتَ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ إِنِّي أَهْلَلْتُ بِمَا أَهْلَلْتَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَإِنِّي قَدْ سُقْتُ الْهَدْىَ وَقَرَنْتُ ‏"‏ ‏.‏

Менга Аҳмад ибн Муҳаммад ибн Жаъфар хабар берди, у деди: менга Яҳё ибн Маъин ривоят қилди, у деди: бизга Ҳажжож ривоят қилди, у деди: бизга Юнус ибн Абу Ишоқ ривоят қилди, Абу Ишоқдан, у ал-Бародан (ривоят қилдики), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Алини Яманга (амир қилиб) тайинлаганларида, мен у билан бирга эдим. Мен у билан бирга бир неча уқия (кумуш) олдим. Али Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурларига келганида, Али деди: Мен Фотима уйни хушбўйлик билан хушбўй қилганини кўрдим. У деди: Мен бундан ўзимни тортдим. У (Фотима) менга: «Сенга нима бўлди? Ахир Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) саҳобаларига буюрдилар, улар ҳам эҳромдан чиқдилар,» деди. У деди: Мен: «Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг эҳромлари каби эҳромга кирдим,» дедим. У деди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурларига келдим, у менга: «Сен қандай қилдинг?» дедилар. Мен: «Мен сен эҳромга кирган нарса билан эҳромга кирдим,» дедим. У: «Мен ҳадийни ҳайдаб келдим ва қирон (ҳаж) қилдим,» дедилар.