أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْقَاسِمِ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ كُنْتُ أَفْتِلُ قَلاَئِدَ هَدْىِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلاَ يَجْتَنِبُ شَيْئًا وَلاَ نَعْلَمُ الْحَجَّ يُحِلُّهُ إِلاَّ الطَّوَافُ بِالْبَيْتِ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ибн Абдураҳмон хабар берди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, у деди: мен Абдураҳмон ибн ал-Қосимнинг отасидан ривоят қилаётганини эшитдим, у деди: Оиша (розияллаҳу анҳо) айтди: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг қурбонлик бўйинбоғларини эшар эдим, сўнг у зот ҳеч нарсадан ўзларини тиймас эдилар. Биз ҳаждан (эҳромдан) Байтни тавоф қилишдан бошқа нарса чиқаради деб билмаймиз.»