2896-ҳадисСунани Насоий · Ҳаж китоби
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي يَزِيدَ، أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ طَارِقِ بْنِ عَلْقَمَةَ، أَخْبَرَهُ عَنْ أُمِّهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا جَاءَ مَكَانًا فِي دَارِ يَعْلَى اسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ وَدَعَا .
Бизга Амр ибн Алий хабар берди, у деди: бизга Абу Осим ривоят қилди, у деди: бизга Ибн Журайж ривоят қилди, у деди: менга Убайдуллаҳ ибн Абу Язид ривоят қилдики, Абдурраҳмон ибн Ториқ ибн Алқама унга онасидан хабар бердики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Яъло уйидаги (бир) жойга келганларида қиблага юзланиб, дуо қилар эдилар.