2977-ҳадисСунани Насоий · Ҳаж китоби
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَنْبَأَنَا الثَّوْرِيُّ، عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ الْجَزَرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ رَأَيْتُ ابْنَ عُمَرَ وَذَكَرَ نَحْوَهُ إِلاَّ أَنَّهُ قَالَ وَأَنَا شَيْخٌ، كَبِيرٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Рофеъ хабар бериб, деди: бизга Абдураззоқ ривоят қилиб, деди: бизга ас-Саврий хабар бериб, у Абдулкарим ал-Жазарийдан, у Саид ибн Жубайрдан (ривоят қилди), у деди: Мен Ибн Умарни кўрдим — ва у шунга ўхшашини зикр қилди, фақат у: «Мен кекса, ёши улуғ чол эдим,» деди.